Voor jou, als een klein cadeautje. 

Zie deze pagina, samen met het blog, het gastblog en dankvanjewelste, als een vriendelijke uitnodiging om, op elk moment van de dag, op een frisse en onderzoekende manier om je heen te kijken.
 Misschien helpt het je om weer net zo intens verwonderd te raken, als toen je een heel klein kind was.


OVER INSPIREREN EN INTRIGEREN

Zou iemand een gevoelsdenker kunnen zijn?

Veel mensen denken in taal, anderen in beeld, maar over gevoel heb ik zoiets nog nooit gehoord. Ik heb het dus niet over een gevoelsmens, maar een gevoelsdenker. Misschien is dat wel zo, omdat gevoel tamelijk ongrijpbaar is en ook lastig te verwoorden of te verbeelden is, waardoor het niet makkelijk te onderzoeken is.

Toch voelen veel mensen veel meer dan ze zich in eerste instantie bewust zijn. Ze voelen als vanzelf een sfeer aan, ze voor-voelen dat 'iets' zal gaan gebeuren of ze voelen dat ze op een bepaalde manier moeten handelen. De begrippen die daarbij horen zijn inspiratie, intuïtie, the flow state of being in the zone.

Hoewel deze begrippen door heel verschillende groepen mensen gebruikt worden, verwijzen ze in ieder geval allemaal naar hetzelfde: naar dat bijzondere proces, waarin dat 'iets' eigenlijk altijd al bekend voor je was. En dat vind ik dan weer heel intrigerend.

Wat inspireert en intrigeert jou? Schrijf het in een gastblog!


INSPIRATIE
1) Aanblazing 2) Aandrift 3) Bezieling 4) Dichtader 5) Dichtvuur 6) Gevoeglijk 7) Goddelijke ingeving 8) Inademing 9) Inademing van lucht 10) Inblazing 11) Ingeving 12) Inspraak 13) Inval 14) Levenwekkende kracht 15) Muze 16) Waardoor men iets doet

INTRIGEREN
1) Belangstelling inboezemen 2) Benieuwen 3) Boeien 4) Cabaleren 5) Chicaneren 6) Complotteren 7) Fascineren 8) Knoeien 9) Konkelen 10) Konkelfoezen 11) Kuipen 12) Nieuwsgierigheid opwekken 13) Nieuwsgierigheid stimuleren 14) Samenspannen 15) Slinks te werk gaan

Gevonden op www.mijnwoordenboek.nl

 


UITNODIGING


“Ik word al ziek als ik aan schrijven denk, laat staan als ik achter de schrijfmachine ga zitten, zwetend van angst." - Bob den Uyl - 

Soms moet iemand gewoon uit z'n comfortzone stappen, om verhalen te vertellen over de eigen ervaringen (ook al herkennen medebelevers daar misschien helemaal niets van terug). Hoe dan ook: sinds 2004 is er de jaarlijkse Bob den Uyl-prijs.

Hoogleraar Ap Dijksterhuis gebruikt in zijn boek 'Op naar geluk' (p206-208) een citaat van Den Uyl, als beschrijving van de essentie van mindfulness. "Den Uyl accepteert de ellendige gevoelens die zijn bewustzijn bestoken niet alleen, hij ontvangt ze met open armen! En zijn strategie werkt, zijn angsten verdwijnen meteen weer. Mindfulness in overdrive."

Wat is jouw verhaal? Vertel het in een gastblog via de contactpagina.


!
ST
STA
STAPEL
STAPELEN

Als een levensmetafoor
zal deze pagina vanaf nu hieronder,
maar bovenop het al onderstaande, aangevuld worden.



ZOEK DE VERSCHILLEN

De eerste .b-training is bijna afgerond! Er is veel geleerd over het brein en de technieken kunnen nu naar wens ingezet worden.
Klaar. En dan? Oefenen, oefenen en oefenen! En een heel klein rood belletje aan de sleutelbos helpt daar steeds aan herinneren.


NIEUW SCHOOLJAAR,
NIEUWE VRAGEN?

Elk jaar zo’n 200-600 nieuwe leerlingen in jouw les: hoe ga je daar mee om? Dat is de grote uitdaging voor elke docent-van-een-eenuursvak met een halve tot hele baan. Gezichten, namen, bijzonderheden, maar ook ouders, die graag horen hoe hun kind het doet, op basis van de paar seconden per week die je per leerling ter beschikking hebt.

Het kan niet anders of het schuurt en botst zo hier en daar en oei, dat doet pijn! Een naam verkeerd uitspreken, een onderwerp waar niet iedereen enthousiast over is... Een tovermiddel is er niet, maar wel een geweldig bindmiddel: interesse in de ander. Je gezien voelen en je gezien weten. In die paar seconden. Over en weer.

Leerlingen (in de derde klas) na laten denken over wat zij graag willen weten geeft een mooi beeld van waar ze zelf nieuwsgierig naar zijn. En zo kan elke vraag een aanleiding tot een gesprek met de hele klas zijn, waarbij meestal meer vragen opgeroepen dan beantwoord worden.


HUPPELEN

Wanneer heb jij voor het laatst gehuppeld? Wat kan je je nog van dat moment herinneren? Met wie was je? Waar? Hoe voelde je je? Was er een reden dat je huppelde? En als je niet (meer) huppelt: waarom eigenlijk niet?

Tot mijn vader een jaar of zeventig werd, was het gebruikelijk om, zodra we naast elkaar buiten liepen, elkaar een arm te geven en te gaan huppelen. Zonder aanleiding. We deden het gewoon. Automatisch. Woordloos. Blij. Daarna liepen we, ook weer zonder aanleiding, nooit meer samen buiten. We werden ook nooit meer samen zo blij.

LESJE HUPPELEN

Voor iedereen die het huppelen op een verantwoorde manier wil leren of het wil leren aan een hele groep (tijdens een gymles of een feestje bijvoorbeeld):

FAKE BOOK

Shamash Alidina doet er veel aan om mindfulness zo laagdrempelig mogelijk te maken. Zo schreef hij een fake book met de titel ‘Making Mindfulness Fun’. Hij geeft jong en oud tips&trics en antwoorden op FAQ’s op het gebied van tien verschillende activiteiten zoals dansen, huppelen, zingen, eten, drinken, douchen en ook fotograferen.

Mijn tip voor jou, na een paar maanden rondtrekken in een meer dan geweldig fotogenieke omgeving: fotografeer op reis eens afwisselend een hele dag wel en een hele dag niet. Je be-leeft dan minstens twee keer zoveel!


THE FLOW

Flow is een behulpzame staat van zijn, die geheel spontaan kan ontstaan. Veel sporters, musici, CEO's en kunstenaars zijn er mee bekend. Wat is het precies? Kan je het bij jezelf oproepen, om ervan te profiteren? Bekijk voor antwoorden de TED Talk van mr. Csikszentmihalyi eens (Nederlands ondertiteld).


WEGOMLEIDING OF FLOWERVARING?

In de zomer van 2018 ging het flink kriebelen in het lijf.  Het was de hoogste tijd om weer eens een vijfjarenplan te maken. Hoe is de stand van zaken? Wat zijn de wensen? Wat is er nodig om dat te realiseren? Pffft...mindfuck...en het begin van weer een zoektocht, waardoor m'n gedachten te vaak alle kanten uitwaaieren.

Om de aanhoudende onrust wat weg te nemen, fiets ik op een middag impulsief naar een tuincentrum, om daar wat bolletjes saffraankrokus voor in de permacultuurmoestuin te kopen. Wegomleiding 1. Wow...dat wordt veel omfietsen. Wegomleiding 2. Nog meer omfietsen of naar huis? Ik volg m'n gevoel, fiets door en koop de bolletjes, ondertussen wel stevig balend van de extra tijd die het me kost.

Onderweg zie ik reclame voor een kunstmarkt. Ik denk aan een oud-collega, die daar in de buurt woont en soms ook thuis exposeert, maar kan zijn huis niet snel genoeg vinden, jammer! Dan maar door naar mijn huis, via een derde omleiding. 

Voor ik het dorpje uit fiets, op een plek waar veel fietsen staan, voel ik dat ik af moet stappen. Oh. Misschien kom ik die collega wel tegen. Vast niet, maar toch. Ik denk aan zijn werk van gecombineerde materialen: waarom vind ik dat nou toch niet mooi? Om me heen kijkend zie ik soortgelijk werk. Brr, nee, ik vind het niets.

Even verderop staat een beeld dat me aan lijkt te kijken. Ik word er naartoe getrokken. Vreemd. Het intrigeert. Drie gaten aan de voorkant, als een soort ogen, rimpelachtige zijkanten, die aan de achterzijde bij elkaar komen, juist onder de gaten. Merkwaardig. Ik blijf er omheen draaien en word er ter plekke heftig verliefd op. Dat is toch werkelijk helemaal idioot! Ontsluiering. Er staat geen naam bij, maar het lijkt zichzelf die naam te geven. Het moet niet gekker worden. Snel naar huis maar, voor een kalmerend kopje thee.

Dan hoor ik opeens de stem van de oud-collega. Verrek. Die brr-beelden zijn inderdaad van hem! Ha oud-collega, jammer joh, dat je niet zoiets mafs maakt zoals die drie-oog, dan had ik het meteen van je gekocht. Hij lacht. Het is van hem. Nee? Ja! Zijn kindje? Hmmm, twijfel, hij denkt van niet en de koop wordt gesloten.

Een paar weken later plaatsen we het beeld in de tuin. De pijn van de kunstenaar. Het geluk en de verwarring van mezelf. Vreemd. De zon kust de ogen een voor een, van boven naar beneden, open. We zien het stilletjes, vanaf een bankje, gebeuren. 


OUT OF THE BOX

Lastig hoor, om fris en onderzoekend om je heen te kijken, want onopgemerkte oordelen en verwachtingen 'kleuren' namelijk altijd wel in meer of mindere mate de waarneming. Het wil helpen als je iets buiten de eigen context mag ervaren. De verwarring die dat dan met zich meebrengt kan ruimte geven aan een nieuwe ervaring en daarmee wellicht aan nieuw inzicht.

Een Russische dame, met uitsluitend Bolsjoj-ervaring, verzucht bij aanvang van een modern ballet, kijkend naar de formeel geklede dansers die al op het podium aanwezig zijn: "Gelukkig, ik dacht dat we naar ècht modern ballet gingen, maar al dat naakt, daar houd ik helemáál niet van!" en zakt vervolgens ontspannen onderuit. De dansers dansen de eerste tien maten in hun klassiek ogende hoepeljurken en rollen deze vervolgens op hun wieltjes (!!!) weg om 'naakt' verder te dansen. Choreograaf Jiří Kylián kreeg er dertig jaar geleden een trouwe fan bij.


TOEVAL

Misschien heeft iedereen wel gewoon een gratis en levenslang abonnement op toeval, maar zijn we 't ons niet meer bewust.

In het nadenken over waar mijn belangstelling voor intra-religiositeit (wat echt heel iets anders is dan interreligiositeit) nou precies vandaan komt, moest ik aan een stuk van Raimon Pannikar denken. Nergens meer te vinden. Zwaar frustrerend. 

Nog één keer dan, met andere zoekwoorden. Ineens plopt er een tekst op: 'Waar ik van droom'. Klein wonder: 'ongeveer precies' zoals de tekst die ik zocht. Groot wonder: het is van Edel Maex, met wie ik kort daarvoor in Antwerpen kennis gemaakt heb. 


PIJN

Hoe ga je om met degene die jou pijn heeft gedaan? Dat is na 9-11 (2001) de brandendste vraag van veel politici in de US.
Thich Nhat Hanh geeft vanaf 10 september 2003 de 3-daagse lecture Leading with Courage and Compassion aan US-Congress-leden. Een klein fragment, Ego, is hier te vinden. Het is in de volledige context te zien in de documentaire My life is my message, waarin ook Palestijnen en Israëliërs met elkaar in gesprek gaan over hun eigen pijn. 


ANDER UITGANGSPUNT, DEZELFDE TAAL

Thich Nhat Hanh en David Steindl-Rast. Een boeddhist en een Benedictijn, die sinds 1966 werkt aan de boeddhistisch-christelijke dialoog. In gesprek over gemeenschappelijke visie, ervaringen en dankbaarheid.



STILTE-EXPERIMENT

Officieel vallen in 2019 twee bijzondere dagen samen: de International Day of Silence (IDoS) en Goede Vrijdag, een lesvrije dag.  

De Stiltechallenge van IDoS wordt omgetoverd tot een heuse Stille Week-stiltechallenge. Iedereen die dat wil, of er behoefte aan heeft, kan in elke lunchpauze meedoen aan tien minuten samen stil zijn. 

Het experiment wordt daarna in alle rust voortgezet, voor een, langzaam maar gestaag, groeiend aantal deelnemers. 


THE PASSION 2019

Uitgenodigd worden voor The Passion...gaan of niet? Lekker op de bank thuis kijken, of een niet in te schatten ervaring hebben?

Een 30-tal zo-goed-als-niet-religieuze-jongeren besluit het er op te wagen. Wat ze beleefd hebben, wordt hier niet gedeeld. Wel hebben ze heel onverwachts veel klasgenootjes ontdekt, die, vanuit hun eigen parochies, op eigen houtje aanwezig zijn bij een eucharistieviering. Zo leren ze elkaar op een andere manier kennen. 

Er wordt flink nagedacht over de zin en onzin van geloof. Wat ervaart de ander wat ik misschien niet ervaar? Wat mis ik daar persoonlijk aan? Klopt het wat ik daarover denk? Wat voel ik daar allemaal bij?


Permacultuurmoestuin

Na 25 jaar moestuinieren ging het roer om richting permacultuur. Rust voor de bodem, rust voor mijn lijf, maar zeker niet voor mijn ogen.
In één jaar heb ik meer zien gebeuren dan in de 25 jaar daarvoor. Planten hebben meer contact met elkaar dan ik dacht. 

Formidable Vegetable

Vind je het ook zo jammer om geen plant te zijn? Je kan als mens wel luid (lof) zingen over groenten en mest: 
https://music.formidablevegetable.com.au/video. Wat te denken van een tekst als: After you grow up, you're gonna grow down, and whenever you breathe in, you've gotta create out...


POWERS OF TEN

Kees Boeke schreef in 1957 Cosmic View, the universe in 40 jumps. Een bekende uitwerking hiervan is van de broers Ray en Charles Eames, Powers of ten (1977).

Ondertussen zijn er meer elementaire deeltjes bekend. Zien we wat er is, of zien we wat we geloven te zien?